Olejek eteryczny z białej kamfory

Tak. Jest to 100% czysta biała frakcja Cinnamomum camphora, destylowana parą z drewna i butelkowana tutaj, w Wielkiej Brytanii, bez żadnych dodatków i rozcieńczania. Każda partia jest badana metodą GC/MS.

Często spotkasz kamforę sprzedawaną jako olejek kamforowy organiczny, i warto wiedzieć, że w przypadku kamfory najważniejsza nie jest metoda uprawy, lecz frakcja. Kamforę destyluje się, a następnie oddziela, a w aromaterapii używa się wyłącznie białej frakcji. Olejek kamforowy, który nie informuje, o jaką frakcję chodzi, mówi bardzo niewiele, niezależnie od tego, co jeszcze znajduje się na etykiecie.

Nie, i to najczęstsza pomyłka z kamforą, więc warto to wyjaśnić.

• Olej kamforowany: stary preparat apteczny, w którym kamfora jest już rozpuszczona w oleju bazowym w stężeniu około jednej piątej, sprzedawany w formie gotowej do wcierania. W Wielkiej Brytanii stało się trudno go kupić, ponieważ skoncentrowaną wersję zbyt łatwo było pomylić z rozcieńczoną i zbyt łatwo przypadkowo połknąć.
• Olejek eteryczny z kamfory, czyli ten: czysty olej destylowany. Znacznie mocniejszy, przeznaczony do rozcieńczania przez użytkownika w oleju bazowym przed kontaktem ze skórą.

Jeśli więc pamiętasz olej kamforowany z szafki w łazience, to jest on składnikiem, z którego go wytwarzano, a nie gotowym produktem. Najpierw należy go rozcieńczyć, a wytyczne dotyczące rozcieńczania znajdują się w zakładce Bezpieczeństwo powyżej.

Olejek kamforowy otrzymuje się z drewna w procesie destylacji, a następnie dzieli się go na frakcje według masy. Są to naprawdę różne substancje, a tylko jedna nadaje się do użytku domowego:

• Biała kamfora, czyli: najlżejsza frakcja. Przejrzysta, ostra i jedyny rodzaj używany w aromaterapii.
• Brązowa i żółta kamfora: cięższe frakcje. Zawierają safrol i nie są sprzedawane do użytku domowego ani zewnętrznego. Jeśli sprzedawca oferuje Ci brązowy olejek kamforowy do aromaterapii, zrezygnuj.
• Niebieska kamfora: najcięższa z nich wszystkich frakcja, substancja przemysłowa, a nie aromatyczna.

Dlatego napis „biały” na etykiecie nie jest ozdobą. To właśnie on informuje, że olejek jest bezpieczną frakcją, i warto sprawdzać to przy każdym kupowanym olejku kamforowym, niezależnie od tego, czy kupujesz go u nas, czy u kogoś innego.

Kamforę trudniej dziś znaleźć w zwykłych sklepach niż dawniej. Apteki i sklepy ze zdrową żywnością, które kiedyś oferowały olejek kamforowany, w dużej mierze przestały go mieć w sprzedaży, dlatego tak wiele osób szuka go w Internecie.

W Wielkiej Brytanii rozlewamy białą kamforę do 10-mililitrowych buteleczek z zakraplaczem i wysyłamy ją stąd, więc nie trzeba czekać na import ani obawiać się niespodzianek celnych. Jeśli potrzebujesz większej ilości do tworzenia receptur, produkcji mydła lub balsamów, napisz na adres support@ecodrop.co.uk, a przygotujemy ofertę na podstawie aktualnych zapasów.

Jedna lub dwie krople, zawsze w mieszance. Ostry zapach kamfory bardzo mocno się rozchodzi, a dyfuzor pracujący na czystej kamforze wydziela naprawdę nieprzyjemny zapach.

Dobra zimowa mieszanka to 1 kropla kamfory, 2 krople eukaliptusa i 2 krople olejku cytrynowego. Używaj jej krótkimi cyklami w przewietrzonym pomieszczeniu i nie używaj wcale w obecności kotów, psów, małych dzieci lub osób cierpiących na padaczkę.

Kamfora pasuje do orzeźwiających, pobudzających olejów: eukaliptusa, mięty pieprzowej, rozmarynu, sosny, cytryny, drzewa herbacianego i czarnego pieprzu. Jest nutą wierzchnią i bardzo wyrazistą, dlatego w każdej recepturze dodaje się jej najmniejszą ilość.

Trzy mieszanki z kamforą

• Zimowy pokój: 1 kamfora, 2 eukaliptus, 2 cytryna.
• Po siłowni, w stężeniu 1%: 1 kamfora, 2 czarny pieprz, 3 rozmaryn w 30 ml oleju bazowego.
• Czyste biurko: 1 kamfora, 2 mięta pieprzowa, 2 sosna.

Jeśli kamfora wydaje się zbyt ostra w pojedynkę, rozmaryn jest łagodniejszym olejkiem, który pełni podobną funkcję, a eukaliptus jest bardziej przyjaznym zamiennikiem na co dzień.

Czysty, chłodny i przenikliwy. Większość osób rozpoznaje go natychmiast, nawet jeśli nie potrafi go nazwać, ponieważ to zapach starych maści na klatkę piersiową, kulek odstraszających mole i szkolnych apteczek. Pod ostrością kryje się sucha, drzewna baza, z której przebija samo drzewo kamforowe.

Wydaje się bardziej leczniczy niż ładny, i o to właśnie chodzi. Jeśli szukasz tej samej orzeźwiającej świeżości w łagodniejszej formie, eukaliptus jest pełniejszy, a rozmaryn bardziej ziołowy.

Nie, a olejek kamforowy to ten, wobec którego zalecamy zachować największą ostrożność. Jest toksyczny po połknięciu, a dawka niebezpieczna jest niewielka, dlatego butelka powinna znajdować się wysoko i być zamknięta. Nigdy nie stosuj go na twarzy ani w jej pobliżu u niemowląt i małych dzieci, nawet po rozcieńczeniu, a jeśli ktoś w domu choruje na padaczkę, zrezygnuj z niego całkowicie.

Jest również toksyczny dla kotów i psów, więc nie używaj go w dyfuzorze w pomieszczeniu, w którym przebywa zwierzę. Jeśli chcesz uzyskać orzeźwiający zapach w salonie, eukaliptus, rozmaryn lub sosna doskonale się do tego nadadzą i nie wiążą się z takimi zagrożeniami.